بهمن گلبار نژاد از جانبازان جنگ تحمیلی بود که در سال ۱۳۶۷ چند ماه پیش از صدور قطعنامه ۵۹۸ که به جنگ ایران و عراق خاتمه داد، یک پای خود را در راه ایران و اسلام در زمین های مرز کشور جا گذاشت.
گلبارنژاد که متولد ۱۳۴۷ در آبادان و ساکن شیراز بود، هرچند نیمی از یک پای خود را از دست داد، اما عزم خود را برای بالا بردن نام ایران و ایرانی از دست نداد.
وی در آغاز رو به ورزش وزنه برداری آورد و ۱۳ مدال طلا و یک نقره جهانی را در این رشته در طول این سنوات نصیب خود کرد.
این مرد باغیرت جنوب که هم در عرصه های دفاع از ایران اسلامی و هم ارتقای ورزش این کیان نقش بسزایی داشت، روز گذشته در میانه راه مسابقات جاده رشته دوچرخه سواری بازی های پارالمپیک ۲۰۱۶ ریو در یک شیب تند دچار حادثه شد و در پی این حادثه و شدت آن جان خود را ازدست داد.
او در این حادثه به شدت از ناحیه گردن آسیب دید و دچار شکستگی از این ناحیه شد. با این همه کمیته برگزاری پارالمپیک علت مرگ او را ایست قلبی گزارش کرده است.
بهمن گلبار نژاد همچنین در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن شرکت کرده بود که به جایگاهی دست نیافت. در بخش جاده ماده سرعت به خط پایان نرسید و در ماده تایم تریل نیز مسابقه را آغاز نکرد.
این ورزشکار در بخش پیست هم در ماده ۱ کیلومتر با زمان ۱ دقیقه و ۱۴ ثانیه و ۲۴۵ هزارم ثانیه در جایگاه هجدهم قرار گرفت.
گلبارنژاد پیشتر در مصاحبه ای اعلام کرده بود که در پارالمپیک لندن وضعیت خوبی نداشتم چون همسرم ۲ماه بود که به سرطان مبتلا شده بود در اینچئون هم وقتی شرکت کردم که ایشان فوت کرده بود.
این نخستین حادثه مرگبار حین مسابقات المپیک و پارالمپیک در نیم قرن گذشته است.
آخرین حادثه دلخراش مربوط به المپیک رم۱۹۶۰ بود که طی آن دوچرخه سوار دانمارکی دچار سانحه شد و درگذشت.
