دکلمهء بسیار زیبا و خاطره انگیز مشهور به «صدا میاد» با صدای زنده یاد محمد صادق زاده، شاعر و گویندهء خوب آبادانی، در دههء چهل خورشیدی هنوز هم در یاد و خاطر بسیاری از مردم آبادان و خصوصاً آنان که حال و هوای آن روزهای آبادان و بویژه روزهای سراسر التهاب ملی شدن صنعت نفت را بیاد می آورند زنده و خاطره ساز است.محمد صادق زاده،که در سال 1369 دارفانی را وداع گفت،علیرغم سروده های بسیار زیاد و زیبای خود،متاسفانه کتاب و مکتوبی از خود به جای نگذاشت ولی در عوض این دکلمه که فقط یک بار از رادیو نفت ملی در آبادان پخش گردید،برای همیشه نام او را در فرهنگ و ادبیات جنوب و آبادان جاودانه ساخت.

برای دانلود این دکلمهء بسیار زیبا بر روی لینک زیر کلیک کنید:

www.obodan.com.mp3دانلود دکلمهء صدا میاد

لینک کمکی برای دانلود این فایل

فرمت:mp3

حجم:10mg

تالار حافظ شهر شیراز،امروز میزبان آبادانی هایی بود که برای ابراز احساسات و زنده نگهداشتن یاد و خاطرهء سلحشوران روزهای دفاع مقدس و نیز پاسداشت روز بزرگ پنجم مهر ماه،سالروز شکست حصر آبادان به این تالار آمده و در گردهمایی که به همین منظور برگزار گردید شرکت جستند.

این مراسم که در روز جمعه سوم مهر ماه برگزار شد،با حضور اعضای محترم انجمن طنز استان فارس،گروهی از رزمندگان دوران دفاع مقدس،اعضای محترم انجمن دوستی بهبهانی های ساکن شیراز و آبادانی های ساکن شیراز و به همت انجمن ورزشی اجتماعی یاران به مدیریت نصرالله وطنخواه برگزار شد.

در ابتدای این مراسم،سردار رفاهیت،رزمندهء حاضر در عملیات شکست حصر آبادان شرحی از چگونگی عملیات و نیز مشکلات پیش روی رزمندگان را ارائه نمود و سپس به روایت برخی خاطرات از آن عملیات و برخورد مردم آبادان با موضوع خروج از شهرشان پرداخت.

سپس برنامه های شاد و فرح بخشی از جمله شعرخوانی و اجرای اشعار طنز،اجرای موسیقی سنتی و نیز موسیقی بندری تقدیم حضار گرامی گردید که با استقبال بسیار خوب شرکت کنندگان مواجه شد.شاید یکی از بهترین و مورد توجه ترین بخش های این مراسم،اجرای موسیقی بندری توسط آقای پیام شمسی نوازندهء خوب سنتور به همراه پسر 9 سالهء ایشان پدرام شمسی،نوازندهء ضرب و تمپو بود که کاری بدیع و تازه به شمار می آید.

از جملهء دیگر بخش های این مراسم توزیع رایگان شماره های هفته نامهء یادگاری آبادان در بین حضار بود.

این مراسم در ساعت 13:30 به پایان رسید.

برای مشاهدهء گزارش دیگری از این مراسم، در خبرگزاری ایسنا، اینجا را کلیک کنید.

ویدئوی کوتاهی از سخنرانی سردار رفاهیت،یکی از فرماندهان جنگ در زمان محاصرهء آبادان در ارتباط با رشادت های مردم آبادان در زمان دفاع مقدس و نیز تاثیر این مقاومت بر روند جنگ.

 

 

 

سخنرانی یکی از فرماندهان جنگ در مورد تاثیر مقاومت مردم آبادان بر روند جنگabadan. @ Yahoo! Video

 

امروز،اول خرداد ماه 1388، به همت والای انجمن فرهنگی اجتماعی یاران، به مدیدریت نصرالله وطنخواه، به مناسبت فرا رسیدن روز سوم خرداد،آزادسازی خرمشهر، مراسمی با حضور بیش از 800 نفر از آبادانی ها و خرمشهری های ساکن شیراز و سایر نقاط کشور و به منظور تجلیل از مقام شامخ خانواده های معظم شهداء، قدردانی از پیشکسوتان رشته های مختلف ورزشی و نیز گرامیداشت یاد و خاطرهء شهدای فتح خرمشهر برگزار گردید.

در این همایش که در تالار معلم شهر شیراز اجراء شد، بسیاری از ورزشکاران و پیشکسوتان و نیز اصحاب مطبوعات حضور داشتند.علاوه بر این،حضور جناب آقای آیت الهی،رئیس محترم هئیت فوتبال استان فارس و عضور فدراسیون ملی فوتبال کشور و نیز سیف الله دهکردی، مدیر عامل باشگاه فولاد اهواز، باعث شادی دوستان خوزستانی گردید.

این مراسم،گذشته از اهمیت بالایی که در ایجاد روحیه در بین پیشکسوتان ورزش آبادان داشت، از بار عاطفی فراوانی نیز برخوردار بود،بطوریکه از ابتدا تا انتهای برنامه، لحظه ای صدای احوال پرسی و اشک و گریه و صحنه های دیده بوسی و دست بوسی قطع نمی شد.

حضور چهره های سالخورده همچون حسن باشی، قهرمان بوکس آسیا ،عبدالرضا واقف فوتبالیست بزرگ ملی پوش آبادان،محیایی ورزشکار با اخلاق آبادانی، لطیف سعدونی فوتبالیست سالهای دور آبادان با عصا و فاروق فتاحی و محمد سعدونی با محاسن سفید شور و حالی خاص به این مجلس بخشیده بود.

هوشنگ خواجه ای، حمید جاسمیان،دکتر بیژن کوهزاد،پرویز پلوزاده،حمید شیرعلی، علی قانع، ممولا و مهیایی و بسیاری دیگر از ورزشکاران پیشکسوت آبادانی نیز در این مجلس حضور داشتند.

در این برنامه به یاد و حرمت شهدای فتح خرمشهر، گروه نوازندگان محلی،به کوبیدن سنج و دمام پرداختند که فضای بومی بسیاری زیبایی را در محیط ایجاد نمود.

در ادامهء برنامه پس از اهداء لوح یادبود به پیشکسوتان و نیز تقدیم هدایا به خانواده معظم شهداء ، شاهپور میلانی خوانندهء سالهای دور آبادان با صدای زیبا و شفاف خود، خاطرات جوانی بسیاری از حضار را دوباره زنده ساخت و سپس محمود جهان،خواننده ارزشمند بندری، بر روی صحنه آمد و با اجرای دو آهنگ که برای اولین بار اجراء می گردید با عث شادی حضار گردید.محمود جهان در بدو ورود بر روی صحنه، فریاد کشید که: همهء افتخار من این است که هنوز هم آبادانی هستم.

مراسم راس ساعت 13 به پایان رسید و مدعوین جهت صرف نهار به باشگاه پیام شیراز منتقل گردیدند.

برای دیدن توضیحات هر عکس،نشانگر موس را بر روی تصویر مورد نظر قرار دهید.

برای مشاهدهء تصاویر در اندازهء واقعی، بر روی عکس مورد نظر کلیک کنید.

برای مشاهدهء عکسهای بیشتر اینجا را کلیک کنید

خیلی از آن روزها نمی گذرد،«خیلی» هر چند که کمیتی نسبی است،برای من شاید خیلی،همان بیست و هفت هشت سال باشد ولی برای تو شاید «یک عمر»...... وشاید حتی بیش از آن.

ولی هر چه که باشد فراموشم نخواهد شد آنروز را که غرش خفاشان سیاه بال بر شهر نازنین و پر آوازه ام غریو افکندند و همه جا را به خاک و خون کشیدند،در بسیاری از خاطرات روزهای اول جنگ در شهرهای دیگر ایران خوانده ام که:هواپیماهای دشمن آمدند و سکوت شهرمان را شکستند....ولی در مورد آبادان ما وضع به اینگونه نبود چرا که شهر ما اساساً با سکوت بیگانه بود و همیشه همهمه و غریو شادی همراه با آرامش و آسایش در آن جاری بوده است، سکوت در آبادان معنایی نداشت،همهمه ای خاص که شاید آنرا فقط در آبادان میتوانستیم بیابیم،پس بر خلاف دیگران ،ما باید بنویسیم که :دشمن آمد و با غرش هواپیماهایش ،سکوت را بر شهرمان حکمفرما نمود.

بسیاری از همشهریان رفتند،برخی به آنسوی مرزها و آبها و برخی دیگر به شهرهای دور کوچیدند، برخی نیز به امید آنکه این جنگ هم چند هفته ای به طول خواهد انجامید و خیلی زود به سر خانه و کاشانهء خویش باز خواهند گشت ،در شهرهای همجوار ساکن شده و مترصد بازگشت به آبادان ماندند، شاید که گاه گاه نسیم شرجی بوی گیس نفت و ماهی سبور آبادان را به سربندر و ماهشهر هم برساند و مشامی تازه گردد.

بعضی در حسرت این بازگشت جان دادند،برخی آنگونه که وصیت نموده بودند نتوانستند در جوار عزیزانشان در گورستان خضر دفن گردند چرا که دشمن متجاوز چنان بر محیط شهرمان چمبره زده بود که افراد غیر نظامی-و برخی اوقات نظامی نیز- یارای ورود به شهر را ندانشتند....دشمن دژخیم خوابهای دور و درازی برای ایران زمین و شهر پر برکتمان دیده بود.

..... تا آنکه از روی زمین ندایی آسمانی رسید ،ندایی که بر برخی از دوستان نیز چون رویا دست نیافتنی بود، آنانکه خمینی را نمی شناختند و از اخلاص فرزندان بسیجی او شناختی نداشتند آن ندا را شعاری پنداشتند که از تبلیغات و آنچه آنان جنگ سرد می نامیدندش منشاء می گرفت ولی این ندای آسمانی که می فرمود:حصر آبادان باید شکسته شود،کار خویش را بر دل فرزندان آن پیر فرزانه نمود و :در پنجم مهر ماه چنان فتح ظفرنمونی صورت یافت که از سوی سرداران دفاع مقدس به حق فتح الفتوح نام گرفت.

فتحی که خود کلید پیروزیهای بسیاری گشت و خون شهدای دفاع مقدس را پاسداری نمود.....

اینک آبادان امروز میراث شهدای آنروز بزرگ و روزها قبل و بعد آن است،آری دوستان و یاران عزیز :پاسداری و همراهی برای آبادانی آبادان امروز ،در حقیقت پاسداشت خون شهدایی است که در آنروزهای خون و آتش و دود ،مظلومانه و گمنام جان دادند ،بدون آنکه منتی بر سر من و تو بگذارند و ادعایی داشته باشند....بیایید آبادان خویش را گرامی بداریم.

پی نوشت:از همهء دوستانی که در این فراخوان جهت گرامیداشت یاد و خاطرهء دفاع مقدس و بویژه روز بزرگ 5 مهر شرکت نموده و مطلب نوشتند صمیمانه تشکر نموده و امیدوارم تا این هماهنگی منشاء و مصدر حرکات جمعی و متحد آینده باشد.در ضمن از اینکه مطلبی تا این حد خلاصه وار بر این روز بزرگ نوشته ام عذر می خواهم چرا که هم اکنون که ساعت از 12 شب نیز گذشته در ماموریت اداری به سر می برم و در حال حاضر نیز در منزل یکی از دوستان خوبم در شهر هویزه مزاحم ایشان شده و این مطلب ناقابل را تقدیمتان میدارم.....پیروز باشید.

با سلام دوباره به همشهریان گرامی ، یاران نیکو خصال آبادانی.

این سلام هم دوباره سلامیست که پس از مدتها سکون و سکوت مجدداً تقدیم شما همشهریان محترم می گردد و میدانم که هم شما و هم خود من دیگر به چنین سلام های گاه و بیگاه از سوی این پایگاه اینترنتی عادت کرده اید چرا که دیگر نه غیبت های ناگهانی و نه عرض ارادت های بی مقدمهء من جای عجب و تعجب ندارد!!!

باور کنید که دیگر قصد بازگو کردن مشکلاتم را ندارم چرا که بسیار از مشکلاتم گفته ام و شما نیز حداقل به اندازهء خود من میدانید که چقدر سخت است که یک نفر با یک دست n تا هندوانه را بردارد ، البته اینبار تصمیم به استمداد و یاری جویی از دوستان همشهری را هم ندارم چرا که در سلام های پیشین که مرتکب این مدد جو
 

روز چهارشنبه مورخ 2/3/86 مصادف بود با برگزاری مراسم اختتامیه جشنوارهء تئاتر دفاع مقدس در شهر اهواز که بسیار شب زیبا و بیاد ماندنی بود برای همهء هنر دوستان آبادانی .

در این شب زیبا ، فریاد غرور آمیز آبادان ، آبادان در دل هر آبادانی مشتاق به آب و خاک طنین غرور افکنی می انداخت ، آنان که آنجا بودند می دانند که چگونه نام زیبای آبادان تالار بزرگ نفت در نیو سایت اهواز را به لرزه انداخت ....

این جشنواره که برای اولین بار در استان خوزستان برپا گردیده بود ، در واقع مقدمه ایست بر جشنوارهء سراسری دفاع مقدس که قرار است تا در اواخر تابستان آینده در شهر سنندج در استان کردستان برگزار گردد .

با سلام و درود به همه همشهریان خوب آبادانی ، یاران و همشهریانی که به جرات می توان گفت که نمونه آنها در خوبی و مرام ، صفا و صمیمیت ، خونگرمی و مهمان نوازی ، یکرنگی و ساده دلی ، تعصب و غیرت ، ..... در هیچ جای عالم یافت        نمی شود به جز در خود آبادان عزیزمان !!!

در بین مجلات هنری مشغول ورق زدن بودم که ناگهان چشمم به آگهی یک تئاتر افتاد.شاید بپرسید که این آگهی تئاتر ، چه ارتباطی می تواند با آبادان و مطلب سخن روز داشته باشد ، اما از دید من حقیر شاید به نوعی مرتب باشد.ببینید آبادان عزیز ما ، روزی و روزگاری در این سرزمین کهن ، در هنر تئاتر به مانند سایر هنرهای دیگر ، حرفهای زیادی برای گفتن داشت ، آبادان خوب ما ، در آن روزهای شکوفندگی هنر که علی نصیریان ، بهمن عیوق ، بهنام حق شناس و .....

                                                   به نام آغازگر هستی

هر چه گشتم تا واژه ای را بیابم که آنرا دستاویز آغاز سخن خویش با شما عزیزان نمایم ، آنچه را که لایق گفتگوی با شما باشد نیافتم.پس به همان سلام اکتفاء کرده و سلام ، این کوتاهترین و پر معناترین نامهء مهر و دوستی را به شما همشهریان خوبم تقدیم داشته و امیدوارم که همین یک واژه را به عنوان آغازگر کلام و شروع یک راه دشوار از من پذیرا باشید.گفتم راه دشوار؟چرا دشوار؟ببینید دوستان خوبم ، سخن از یک فرد و یا یک گروه نیست، صحبت من و تو نیست، صحبت امروز و دیروز هم نیست، صحبت روزهای پیشین است که باید پیشترها گفته می شد اما نشد ، صحبتی که اگر همان زمان و در وقت خودش می گفتیم دیگر امروز ضرورتی به طرح آن نبود و شاید اگر در وقت خودش گفته میشد دیگر اصلا" این همه مشکل گریبانگیر این شهر درد کشیده نبود.شاید حرفهای ما حرف فرداها باشد که امروز می گوییم ، تا فردای شهرمان مانند امروزش نباشد..........حرف ما حرف یک فرهنگ است ، حرف یک تاریخ است ، نه تاریخی 100 ساله بلکه تاریخی به بلندای 7000 سال پیشینهء تابناک. گاهی شاد و سر زنده و گاهی....... اما همیشه سربلند و پیروز و پر افتخار.

بدون شرح...