. : آبادان شهر خدا : .

تیم فوتبال باشگاه صنعت نفت آبادان.abadan

با سلام دوباره به همشهریان گرامی ، یاران نیکو خصال آبادانی.

این سلام هم دوباره سلامیست که پس از مدتها سکون و سکوت مجدداً تقدیم شما همشهریان محترم می گردد و میدانم که هم شما و هم خود من دیگر به چنین سلام های گاه و بیگاه از سوی این پایگاه اینترنتی عادت کرده اید چرا که دیگر نه غیبت های ناگهانی و نه عرض ارادت های بی مقدمهء من جای عجب و تعجب ندارد!!!

باور کنید که دیگر قصد بازگو کردن مشکلاتم را ندارم چرا که بسیار از مشکلاتم گفته ام و شما نیز حداقل به اندازهء خود من میدانید که چقدر سخت است که یک نفر با یک دست n تا هندوانه را بردارد ، البته اینبار تصمیم به استمداد و یاری جویی از دوستان همشهری را هم ندارم چرا که در سلام های پیشین که مرتکب این مدد جو

1740;ی شدم ، آنان که تصمیم به اینکار داشتند آمادگی خود را اعلام نمودند و آنان که نخواستند و یا نتوانستند به بنده افتخار همکاری بدهند ، نیز .... ..... بگذریم.

پس آمده ام تا این بار به بهانهء سلام چه بگویم؟ چرا که هر بار سلام ، این کوتاه ترین و زیباترین نامهء محبت را بهانه نموده و به همین بهانه به حضورتان می رسیدم حرفی داشتم و حدیثی و گاه گلایه ای دوستانه و گاه تمنایی و بعضی وقتها دخالتی در امور شهر و گاه .....

ولی این بار هیچ گلایه ای از کسی و نیز توقع همیاری و همکاری نیز از کسی نداشته و ندارم بلکه فقط آمده ام تا بگویم که باز هم آمده ام تا باشم و بگویم که هنوز هستم و بگویم ، آمده ام تا دوستان گلایه نکنند که : باز هم رها کرد و رفت ، و آنان که کمتر سر مهرورزی با من دارند نیز نگویند که : دوباره جا زد !!!

و همین همشهریان اخیر به بهانهء اینکه این پایگاه مدتی است که به روز نگردیده مطالبی که حاصل زحمت و مرارت و پژوهش بوده را بدون هیچ مجوزی رونوشت برداری ننمایند و بدون هیچ ذکر نام و ماخذی در وبلاگ هایشان قرار ندهند و زیر آن ننویسند که : نویسنده فلانی در تاریخ فلان و ساعت بهمان !!! که خدای رحمان را شاهد می گیرم هیچکس و هیچگاه نه شخص حقیقی و نه اشخاصی حقوقی در این سامانهء مجازی از من درخواست رونوشت برداری ننموده ولی بسیار پیش آمده که مطالب نوشته دست خودم را در سایر پایگاههای همشهری و حتی غیر همشهری هم مشاهده نموده ام ، هر چند که دوستانی که به بنده لطف داشته اند بارها در نوشته هایشان و در پست های جدیدشان برای تکمیل نمودن مطلب ، به این پایگاه حقیر لینک داده اند که بسیار باعث خوشبختی و رضایتمندی بنده بوده است چرا که قاعده و عرف کار نیز چنین است ......(باز هم بگذریم؟؟؟!!!)

اما حالا که باز هم با سلامی دوباره به حضورتان رسیده ام حیفم می آید تا باز هم از حضور شما خوبان استمداد و خواهشی نکنم : همشهریان گرامی ، تیم فوتبال صنعت نفت آبادان ، یا همان زرد طلایی خودمان تا چند روز دیگر وارد عرصهء جدید رقابت های فوتبال لیگ برتر کشور خواهد گردید ، همانطور که میدانید این تیم میراث نیم قرن تلاش و کوشش و همیاری دو نسل از مردم سختکوش و باغیرت آبادانی می باشد و آنان که هنوز با آبادانی های دور از دیار و حتی خارج از کشور ارتباطی دارند می دانند که قدیمی ترها هنوز هم چه تعصب ویژه و بی مثالی برای این تیم محبوب قائلند و هنوز هم همهء وقایع این تیم را از دور ولی با وسوسه و عشق دنبال می کنند.

فراموش نمی کنم چند سال پیش روزی را که تیم فوتبال صنعت نفت آبادان پس از مدتها به لیگ برتر صعود کرد ، مادری حدوداً 70 ساله که از شیرزنان این دیار بود و از ابتدای جنگ تحمیلی به کشور دانمارک مهاجرت نموده و در همانجا ساکن گردیده بود ، در جلوی ورزشگاه تختی آبادان در حالی که هلهله و شادی می نمود دو گوسفندی را که نذر صعود تیم محبوب صنعت نفت نموده بود قربانی کرده و زمانی که به شوخی از او پرسیدم که مادر جان چرا دو تا گوسفند قربانی کردی در حالی که از شدت شادی سر از پا نمی شناخت به من گفت : ای کاش می توانستم تا یک گله گاو قربانی می کردم ، از این گوسفندها هم فقط یکی نذر من است ولی چون میدانستم که اگر همسرم الان زنده بود او هم یک گوسفند نذر می کرد به همین دلیل دو گوسفند به اینجا آوردم.....

... کجای ایران و کجای دنیا چنین غیرت و تعصبی را نسبت به یک تیم فوتبال سراغ دارید؟ اینک که عشق به فوتبال تبدیل به عشق به صدای فلان بازیکن و محبوبیت بازیکنان بسته به آرایش زلف و گیسویشان شده ، در آبادان عزیز ما هنوز مردم ، عاشقانه صنعت نفت خویش را دوست می دارند ، هنوز هیچ توقعی به جز ارائهء یک بازی خوب و غیرتمندانه از فوتبالیستهای صنعت ندارند و هنوز هم برای پیروزی این تیم امن یجیب می خوانند و به سید عباس و سید محمد می روند در سقاخانهء خیابان دبستان دخیل می بندند و به قول پدرم هنوز هم برای سرفرازی این تیم « آب سبیل » می کنند.

در همین اهواز که کمتر از یکصد کیلومتر با شهر ما فاصله دارد ، هرگاه که یکی از دو تیم قرمز و آبی پایتخت نشین برای انجام مسابقه به ورزشگاه قدیمی این شهر می آید ، هنوز هم فریاد قرمز و آبی و بعضاً کلمات نا خوشایند به تیم اهوازی را می شنویم ولی در آبادان خوب و دوست داشتنی ما که همیشه کنام غیور مردان و شیرزنان آبادانی بوده است ، هیچکس و هیچگاه نام رنگ دیگری به جز زرد طلایی را از زبان حاضرین در ورزشگاه نشنیده است و در یک کلام می توان گفت که آبادانی ها رنگی به جز رنگ زیبای زرد طلایی را نمی شناسند......پس همه با هم فارغ از هیاهو و جاذبه های رنگهای آبی و قرمز در روز جمعه در ورزشگاه شهرمان حاضر شده و یکصدا و یکدل فریاد خواهیم زد : آبودان ، برزیلته.............

ارسال نظر

(اگر پیش از این نظری ارسال نکرده اید، موافقت دارنده سایت برای نمایش نظر شما لازم می باشد. تا آن زمان، نظر شما نمایش داده نمی‌شود. از صبر شما متشکریم.)

نام:

Email:

URL:

اطلاعات مرا به خاطر داشته باش

نظر:

دنبالک

نظرات

ارسال نظر